Erik van den Brink

Mijn persoonlijke meditatie-weg en mijn professionele weg als psychiater verliepen eerst nogal gescheiden. Ik heb daar jaren mee geworsteld en voel mij dankbaar dat beide wegen bij elkaar kwamen toen ik in de ggz mindfulnesstrainingen begon te geven. Dat sloot aan bij mijn zoektocht naar methoden die het zelfhelend vermogen in mensen versterken. Samen met Frits Koster heb ik “Mindfulness-Based Compassionate Living” ontwikkeld, een verdiepingsprogramma dat voortbouwt op een basistraining in mindfulness. Ik ben heel blij met de vertalingen van onze boeken en de groeiende internationale belangstelling daarvoor. Mijn werk is zo steeds meer verschoven van het geven van therapie naar het trainen in zelftherapie.

Ik heb van vele leraren veel geleerd, zonder er ooit één in het bijzonder te volgen. Ik voel mij altijd wat verwonderd wanneer ik zelf als leraar wordt uitgenodigd. Ik zie mezelf meer als een spiritueel dakloze die graag op pad gaat met andere daklozen. Onderweg kunnen we van elkaar leren hoe we lijden kunnen verlichten en geluk kunnen bevorderen, en hoe we telkens opnieuw inzicht en compassie in elkaar wakker kunnen maken. Als er al onderdak gezocht wordt, dan liever in een bescheiden trekkerstentje, waar de wind door kan waaien, dan in onwrikbaar gebouw met dikke muren. Ik heb mij altijd vooral thuis gevoeld wanneer ik onderweg was.

Recent toegevoegd